Η ελπίδα πέθανε την Πέμπτη, απλά σήμερα έγινε η κηδεία της…

 

 Βαριά ήττα, με σκορ 3-1, γνώρισε η Εθνική  κόντρα στη Δανία, μέσα στην έδρα της. Τα επαναλαμβανόμενα ατομικά λάθη, έσβησαν άδοξα το όνειρο της Ελλάδος για πρόκριση στο Μουντιάλ του 2026.

 Το ελπιδοφόρο πρώτο 20λεπτο της Ελλάδος δεν προμήνυε σε καμία περίπτωση μια τέτοια συντριβή. Ενώ η ομάδα του Γιοβάνοβιτς δημιούργησε ευκαιρίες μια λάθος πάσα του Ζαφείρη προς τον Βλαχοδήμο, έδωσε το δικαίωμα στον Χόιλουντ να κλέψει την μπάλα και έπειτα να κάνει το «τέλειο πλασέ», ώστε να αναπαύσει την μπάλα στα δίχτυα, και να βάλει τη Δανία μπροστά στο σκορ -κόντρα στη ροή του ματς. Έπειτα μια κεφαλιά και άλλη μία λάθος πάσα από τους διεθνείς ήταν αρκετά ώστε να φέρουν το ημίχρονο στο 3-0, όπου και ρεαλιστικά εξανεμίστηκαν οι ελπίδες μας, τόσο για νίκη όσο και για πρόκριση. 

 Η πικρή και ωμή αλήθεια λέει: 3+3+3 = 9…

 Όχι, δεν έβαλα τυχαία μια πρόσθεση επιπέδου πρώτης δημοτικού, η Ελλάδα μόλις σε 3 παιχνίδια έχει δεχθεί 9 γκολ και έχει σκοράρει μόλις 2. Με τον ίδιο τρόπο ποδοσφαίρου, ίδιο σύστημα, ίδιοι παίκτες και σε αυτό θεωρώ φέρει ευθύνη ο Γιοβάνοβιτς. Δεν γίνεται να δέχεσαι 3 γκολ από τους Δανούς στο πρώτο ματς ενώ ταυτόχρονα οι δύο αντίπαλοι χαφ τους έχουν 2 λάθος πάσες σε 45 λεπτά… Ξαναδέχεσει τρία γκολ, αυτή τη φορά από τη Σκωτία -κυρίως λόγο της παταγώδης αποτυχίας να περιορίσεις την απειλή από τις στατικές φάσεις- και άλλα τρία σήμερα, με το ένα από κόρνερ και τα δύο υπόλοιπα από κραυγαλέα ατομικά λάθη. Πολύ απλά και λαϊκά θέλω να πω πως: «το Build up δεν είναι για όλους». Σαν προπονητής επιβάλετε να έχεις μια φιλοσοφία, αλλά όταν βλέπεις πως οι παίκτες σου δεν μπορούν ούτε να γυρίσουν με την μπάλα και να δουν την αντίπαλη εστία δίχως να τη χάσουν, προσαρμόσου στα νέα δεδομένα, κάτι που δεν είδαμε ποτέ… Εξίσου μεγάλο ζήτημα υπάρχει και στη διαχείρηση του παιχνιδιού μέσα στα 90 λεπτά. Και στα τρία ματς μόλις δεχόταν γκολ υπήρχε πλήρης κατάρρευση. Ανεξαρτήτου εάν προηγούνταν ή ήταν στην ισοπαλία, και τις τρεις φορές η ομάδα κατέρρευσε.

 Δίχως να θέλω να «μπήξω το μαχαίρι στην πληγή», η πορεία στον όμιλο είναι απογοητευτική, και ναι, είναι αποτυχία που είμαστε εκτός Μουντιάλ 2 ματς πριν το τέλος του προγράμματος. Κανείς δεν ζήτησε από την Ελλάδα να τερματίσει πάνω από τη Δανία, αλλά υπήρχε ένα μεγάλο «πρέπει», να βάλει από κάτω τους Σκωτσέζους. Κάτι το οποίο όχι απλά δεν έγινε, αλλά δεν ήταν καν κοντά στο να γίνει.

 Η πρόκριση χάθηκε στο Χάμπτεν Παρκ και όχι σήμερα. Το σημερινό ήταν καθαρά μαθηματικό ζήτημα. Ήταν το καρφί στο φέρετρο. Ήταν η κηδεία...

Γιάννης Ανδριανάκης