Το μεγάλο κίνητρο του Λούκα:
Ο Γιόβιτς ψάχνει να κάνει το ριστάρτ στην καριέρα του και να βρει τον παλιό εαυτό του. Δίχως να είναι προϊόν ρεπορτάζ, θεωρώ πως ο μεγάλος στόχος που έχει θέσει ο Γιόβιτς στον εαυτό του είναι να ακολουθήσει την εθνική του ομάδα στα γήπεδα της Αμερικής, για το επερχόμενο μουντιάλ. Εν αντιθέσει με τον Μαρσιάλ ο οποίος δεν είχε στόχο ούτε κάποιο Μουντιάλ αλλά ούτε κάποιο Γιούρο.
Μια ακόμα ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο ποδοσφαιριστών είναι ο χρόνος συμμετοχής τους και ο ρόλος που είχε στις προηγούμενες ομάδες τους. Ο Σέρβος ανέκαθεν έμενε εκτός λόγο τραυματισμών ενώ ο Μαρσιάλ τον τελευταίο καιρό του στην Γιουνάιτεν δεν υπολογιζόταν καν στα πλάνα της ομάδας του. Επίσης, ο Γάλλος πάντα είχε αυτό το ράθυμο ύφος, ένα βλέμμα σαν να φωνάζει «χάρη σας κάνω που παίζω στην ομάδα σας»…ασχέτως ομάδας, είτε έπαιζε στη Γιουνάιτεντ, είτε έπαιζε στη Μονακό.
Είναι στο χέρι του Γιόβιτς να διαμορφώσει το μέλλον του στην ΑΕΚ. Εάν θέλει μπορεί να κάνει τρομακτική διαφορά στην επίθεση της Ένωσης. Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα πρωτάθλημα -σχεδόν- δύο ταχυτήτων, οι ομάδες κάτω του big-5 περιμένουν πίσω από την μπάλα, κάτι που θα βολέψει αφάνταστα τον Σέρβο, πολύ δύσκολα να βρει κάποιον στόπερ που «να τον κουμαντάρει».
Αυτή τη στιγμή η εθνική Σερβίας δεν έχει βασικό Σέντερ φορ, η θέση παίζεται ανάμεσα στον Βλάχοβιτς, τον Μίτροβιτς και τον Γιόβιτς. Ο πρώτος είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στη Γιουβέντους ενώ ο δεύτερος έχει φτάσει πλέον 30 χρονών. Αντικειμενικά, εάν ο Γιόβιτς πιάσει νούμερα αντάξια της κλάσης του, δεν μπορεί να μείνει εκτός εθνικής ομάδας. Και γιατί όχι, με μια καλή φετινή πορεία και με ξεπέταγμα στο Μουντιάλ να ανεβάζει την χρηματιστηριακή του αξία και να επιστρέψει στα κορυφαία ευρωπαϊκά σαλόνια.
Γιάννης Ανδριανάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου